Naniniwala akong hindi lamang mata ang nakakakita. 'Pagkat kahit ako'y pumikit, iyong mukha ang nasisilayan ko. Ang iyong tingin tila dinadala ako sa kalangitan.
Gugustuhin ko nang mahimlay ng habambuhay kung ang huli kong makikita ay ang iyong ngiti. Sa paghimlay ko'y ikaw ang ala-ala -- wala nang iba. Iiwan ko ang mundo kasama ang problema't pasakit na dulot neto. Salamat at habang ako'y nabubuhay, nariyan ka, binibigyang rason ang aking paggising.
Ikaw ang inspirasyon. Ubod ng kapangyarihan. Kayang pagkalooban ng ngiti matamlay na pisngi. Ikaw ang rasyon ng aking kagalakan. Marahil, ikaw siguro ang RASYON sa salitang inspirasyon.
Salamat.
Wednesday, June 22, 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)